حضور القاعده در ایران، از آغاز تا بامروز
سرگرمی, موزیک.
Sun, 22 Jan 2012 18:39
این واقعیتی است تجربه شده که اگر آمریکا و هم پیمانان بین المللی اش در گامِ نخستِ مقابله خود با جمهوری اسلامی به گزینه نظامی متوسل نشوند و در مقابل طرح تحریمهای اقتصادی یکپارچه ای را علیه جمهوری اسلامی به اجراء بگذارند، این اقدام تنبهی جمعی به معنای مقدمه جدی ترشدن بحران است که هیچ راه حلی منطقی و بدون نزاع رو در رو را نمیشود برایش متصورشد. به همانگونه که وقتیکه آمریکا و هم پیمانانش متوجه شدند راهی برای توافق با رژیم صدام حسین باقی نمانده، ابتداء به تنبیهات اقتصادی روی آوردند که در واقع تحریم اقتصادی مقدمه ای شد برای اجرای گزینه نظامی و اشغال خاک عراق در سال 2003. پس اعمال تحریمهای یکپارچه اقتصادی غرب علیه جمهوری اسلامی به معنای عدم توافق تهران با جامعه بین المللی است که نهایتا ً گزینه نظامی آخرین و بدترین شکل ممکن برای خروج از بحرانی است که غرب در رابطه با تولید سلاحهای کشتار جمعی با جمهوری اسلامی دارد. از سویی دیگر آگاهیم که جمهوری اسلامی تجربه حکومتهای هم مسلک خود در خاورمیانه را در پسِ ذهن دارد و مشاهده کرده است که قذافی علیرغم پذیرش تمام خواستهای غرب در کنار گذاشتن و تسلیم همهء پروژه های تولید سلاح های کشتار جمعی به چه سرنوشت دردناکی مواجه شد. از همین رو است که سران جمهوری اسلامی کاملا ً واقف هستند حتی به کنارگذاشتن همهء برنامه های هسته ای پنهان خود بمعنای خلاصی از فشارهای دول غربی نیست. از همین رو تا آنجائیکه ممکن است میبایست در مقابل همهء فشارها ی جامعه بین المللی مقاومت کند تا بگونه ای موجودیت خود در صحنه سیاسی منطقه و جهان را حفظ کند. امّا آنچه که میشود در رابطه با سرنوشت حکومتهای یاغی در منطقه تصور کرد و پیش بینی کرد، فروپاشی و سقوط ذلت بار آنها است که توان تطابق خود با نُرمهای امروز جامعه جهانی را ندارند. و بدون شک این وضعیت نابهنجار بار مسئولیت روشنفکران و فعالین سیاسی این جوامع را صد چندان میکند با این پیش مقدمه که همه بطور جدی میبایست در اندیشه تدبیر عاجلی باشند تا خلاء سیاسی پس از فروپاشی رژیم های توتالیتر در منطقه را با آلترناتیو مدرن و دمکراتیک جبران کنند.